De Middeleeuwen

In 778, mislukt de expeditie van Charlemagne, keizer der Franken, naar Zaragoza. Deze mislukking heeft onverwachte en gunstige gevolgen voor de Roussillon.

Vele gelovigen, adelen, geleerden en gewone burgers ontvluchten de wanorde ten zuiden van de Pyreneeën. Ze worden aangetrokken tot de tolerante politiek van Charlemagne, hij belooft dat een ieder die braakliggend land exploiteert, er na 30 jaar eigenaar van wordt.

Het is ten tijde van deze politiek dat er vele kloosters en abdijen worden opgericht: Saint-André de Vallespir, Saint-André de Sureda (Sorède), enkele jaren later gevolgd door Arles-sur-Tech, Saint-Michel de Cuixà.
Na de verovering van de Franken, wordt de Roussillon onder het leiderschap van Guillem, Graaf van Toulouse, geplaatst. Naar gelang de oorlogen van de Goten wordt het departement regelmatig heringedeeld. Hierbij spelen de autoriteiten van de Karolingen en de samenwerking met de nog altijd aanwezige Moslims een grote rol.

Het is in deze periode dat er meerdere lokale dynastieën tot stand komen: de rijke voorouders van de Catalaanse Gravenfamilies die tot de 15e eeuw aan de macht zullen blijven.
De Roussillon maakt dan deel uit van een nieuw rijk: “het markizaat der Goten”. Dit rijk strekt zich uit van Barcelona tot aan de Cerdagne en de Conflent, de Roussillon en zes andere graafschappen van het oude Septimanië. Dit terrein wordt vervolgens verdeeld onder de 3 kinderen van Suniefred I: Miro, Radulf en Guifred. Deze laatste, ook wel “El Pelut” (De Ruige) genoemd, is zonder twijfel een van de meest beroemde personen uit de Catalaanse mythologie.

Ons land gaat dan de feodale tijden in, een zeer ingewikkelde historische en politieke periode die bestaat uit gewelddadige periodes, vernietigende oorlogen maar ook uit vredesperiodes en demografische, economische uitbreidingen (vooral onder de Tempeliers die de moerassen drooglegden om er grote wijngaarden van te maken).

In deze periode vestigen de Graven van de Roussillon zich definitief in Perpignan (993), waar in 1025 de kerk Saint-Jean-Le-Vieux wordt gebouwd en, in 1090, Villefranche-de-Conflent opgericht.

De laatste Graaf van de Roussillon was Girart II. Naar aanleiding van familieruzies liet hij niets na aan zijn familie toen hij in 1172 stierf. Al zijn eigendommen gingen naar religieuze gemeenschappen en hij schonk zijn domeinen, waaronder de Roussillon, aan zijn rivaal Alfons II, Graaf van Barcelona, Besalu en Cerdagne en Koning van Aragon (zoon van Raymond-Berenguer IV).